Dienstmededeling

Het opzet van deze blog bestaat al een jaar of vijf, in mijn hoofd misschien zelfs langer. Na de geboorte van onze tweeling begon ik onder een andere naam, om dan toch te besluiten dat het beter moest/kon. Ondertussen ben ik hier aanbeland, en eigenlijk nog steeds niet content over mijn naam.

Ergens besef ik wel dat die naam het probleem niet gaat zijn. Ik moet gewoon afstappen van het idee dat het ineens perfect moet zijn. En stoppen met me aan te trekken wat anderen van me zouden kunnen denken. Niemand is verplicht hier te komen lezen (en uit mijn huidige statistieken blijkt ook dat bijna niemand dat doet, dat heb je als je geen reclame maakt..) en dus moet ik eigenlijk gewoon mijn ding doen.

Gewoon is goed genoeg.

Ik wil maar zeggen, het is hier nog een work in progress. Nadat ik al vijf keer van gedacht (en van thema) veranderd ben, probeer ik mijn site in de juiste lay out te gieten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, want voorlopig is mijn zijbalk nog nergens te bespeuren. De kleuren, die kunnen ook nog anders. Daar zal ik nog eens een nachtje over moeten slapen. En ooit zal er toch eens een foto van mezelf op de homepagina moeten verschijnen. Kortom, van een echte huisstijl is nog geen sprake.

Ik weet ook wel dat je thema’s kan kopen, maar voorlopig wil ik daar nog niet in investeren. Ik kocht al een aantal plug-in’s voor mijn site, maar daar wil ik het (voorlopig althans) bij houden.

Verschiet er dus niet van als je hier de komende dagen (of weken) nog het een en ander ziet verspringen en veranderen. Gaandeweg komt dat hier wel in orde!

3 Reacties

6 dingen die ik ooit wil doen

Er zijn heel wat dingen die ik ooit in mijn leven wil doen. Niet echt een bucketlist, eerder zaken die ik een keer gedaan wil hebben of waarvan ik vind dat ik ze zou moeten doen. Ik ben een gigantische uitstellen, dus de dingen een keer zwart op wit zetten én ze de openbaarheid ingooien, ’t kan misschien helpen om mezelf in gang te zetten.

1. Bloed geven.

Zowel ik als mijn kinderen hebben al eens bloed gekregen, waar we erg dankbaar voor zijn. Bovendien ben ik resus-negatief en hebben ze dat blijkbaar altijd tekort. Sinds een jaar of vijf ben ik geregistreerd stamceldonor, maar bloed geven kwam er dus (nog) niet van.

Eigenlijk ben ik gewoon op zoek naar een compagnon die de eerste keer met me mee gaat. Ik ben niet echt bang van bloed en heb geen fobie voor naalden. Maar toch ging ik ooit bijna tegen de grond toen ik voor mijn operatie een stuk of 8 buisjes moest laten afnemen. En als er 1 ding is wat ik niet wil, is om daar flauw te vallen als ik er helemaal alleen ben.

2. Een boek schrijven.

Schrijven is altijd een soort van hobby geweest. In mijn tienerjaren heb ik uren typend achter de pc doorgebracht, en liefst van al zou ik de nieuwe J.K. Rowling willen worden. Het moet fantastisch zijn om zo goed te kunnen schrijven en je boeken verfilmd zien worden. Het ontbreekt me echter aan doorzettingsvermogen. Ideeën genoeg, maar de tijd nemen om ze uit te werken, da’s iets anders.

(Valt het u op dat ik over talent niets zeg? Wel, als je 50 shades gelezen hebt, dan ben je het hopelijk met me eens dat talent er niet altijd zoveel mee te maken heeft. Ik ben zeker geen stoefer en vind absoluut niet dat ik supergetalenteerd ben, maar ja, ik durf hier wel zeggen dat ik het niveau van E.L. James aankan.)

3. Haar doneren voor Think Pink.

Op zich heb ik wel graag lang haar, alleen doe ik er te weinig mee. Meestal heb ik het los of in een staartje (tegenwoordig vervangen door een knot met een haarstokje, véél beter voor mijn haar). Elke zomer vloek ik dat het warm is. Maar als ik hardop zeg dat de schaar erin gaat, heb ik de dag nadien een geweldig goede haar-dag. #logica

Helaas hebben ze de norm al 2 keer strenger gemaakt sinds ik met dit idee speel, en is er nu minstens 30 centimeter nodig. Nu is mijn haar ondertussen best lang, maar ik zou toch graag nog een staartje kunnen maken. Voorlopig gaat de schaar er dus nog niet in, en ik weet ook niet of het er ooit nog van gaat komen..

4. Alleen op vakantie gaan.

Omwille van twee redenen: ik heb gewoon echt eens nood aan een weekendje voor mezelf, maar vooral omdat het een gigantische stap uit mijn comfort zone zou zijn. Aan de ene kant ga ik het waarschijnlijk vreselijk vinden om er alleen op uit te trekken, maar ik denk dat ik daar zóveel van ga leren!

5. Amerika bezoeken.

Enige voorwaarde: ik ga niet zo lang Trump president is. Los daarvan wil ik er gewoon eens geweest zijn, en liefst nog voor langere tijd want het is daar zo divers… Daarnaast staat Australië ook zeer hoog op dat lijstje, zeker sinds ik het laatste seizoen van Masterchef volgde. Het zal iets zijn voor wanneer mijn budget en mijn kinderen wat groter is / zijn.

6. Mijn wenkbrauwen laten doen bij Brows&Beyond.

Ik volg ze al heel lang op instagram en moet mezelf gewoon echt eens dwingen een afspraak te maken, want ze leveren prachtig werk, én mijn brows kunnen het gebruiken! Het moeten niet altijd supermoeilijke doelen zijn he..

Zijn er dingen die jij ooit echt gedaan wil hebben? Wat helpt jou om er aan te beginnen?

0 Reacties

Goei advies

Je gaat het misschien raar vinden, maar ik lees al eens graag een ‘zelfhulpboek’. Niet dat ik zwaar malcontent ben met mezelf, maar er is altijd ruimte voor verbetering, toch? Anyway, het leek me wel een tof idee om een paar adviezen en inzichten die ik doorheen de jaren heb opgepikt, te delen.

Soms moet je dingen tegen je goesting doen.

Geleerd van Mel Robbins. Iedereen wil vanalles, iedereen heeft dromen, en toch zijn er zoveel mensen die niet het leven leiden dat ze willen. Mel bedacht de 5 seconden regel (niet die waarbij je jezelf toestaat om te eten van de grond) en heeft me doen inzien dat, wanneer je je doelen wil bereiken, soms dingen tegen je zin moet doen. Sporten, bijvoorbeeld. Nooit zin in, maar ik ben achteraf altijd blij dat ik het toch gedaan heb.

If you do what you always did, you get what you always had. Soms eens uit je comfort zone komen en jezelf een push geven om dingen te doen, het werkt echt om dichter bij je doelen te komen.

De weegschaal is dikke zever.

Al enkele jaren ben ik geïnteresseerd in gezonde voeding, sport, … Ik ben bijlange nog niet waar ik zou willen zijn, maar mijn uiteindelijke doel is wel om van mijn buikje af te raken en sterker te worden.

Ik sta nog steeds dagelijks op de weegschaal, maar ik weet heel goed dat dat eigenlijk zinloos is. Zo viel ik sinds begin dit jaar een drietal kilo af, maar we eten wekelijks frieten, ik drink al eens graag een glas wijn,… Die drie kilo? Dat zijn een deel spieren die ik – dankzij verplichte platte rust – ben kwijt geraakt.

Als ik morgen opnieuw mag beginnen met mijn krachttraining, weet je dan wat de weegschaal gaat doen? Stijgen, zoals compleet normaal is, maar wel wreed slecht voor je motivatie, als je niet beseft dat dat getal eigenlijk compleet overbodig is. Op instagram staan foto’s genoeg van mensen die er duidelijker slanker uitzien, en toch meer wegen dan daarvoor. Spieren wegen nu eenmaal meer (en zijn zowat het enige waar je zelf impact op hebt, dus laat die cardio achterwege en begin met gewichten!).

Adem.

De beste remedie tegen stress? Ademen, meer bepaald hartcoherentie. Ik bespaar je de volledige uitleg, maar drie keer per dag gedurende drie minuten ademen volgens een bepaald ritme (3 seconden in, 1 seconde houden en 6 seconden uit) heeft gigantisch veel voordelen. Dat en bewegen, zeker als je zittend werk hebt.

Mediteer

Na lang twijfelen, heb ik me begin dit jaar de Headspace app aangeschaft. Ondertussen heb ik meer dan 50 dagen na elkaar gemediteerd. Wat helemaal niet zo zweverig is als het klinkt en soms ook maar 3 minuten duurt, naargelang hoeveel tijd je er aan wil spenderen.

Ik kocht de app met korting en omdat ik de module rond pijn wilde proberen. Mijn pijn is er nog altijd (al zit ze op een andere plaats dan toen ik startte), maar ik merk wel dat ik rustiger ben, of zo. Als ik vroeger ergens op een bepaald uur moest zijn, dan zat ik in de auto te stressen omdat het weer eens rood was, er een taffelaar voor me reed,… Nu denk ik heel dikwijls ‘je bent onderweg, aan het verkeer kan je niks doen, het is uit uw handen’. (En ik kom zelden ergens te laat.)

Wat is het beste advies dat jij al hoorde? Kan je me nog een goed boek aanraden? Je weet wat te doen!

0 Reacties

The happiness tag

Als je op de wilden bots beslist om 40 dagen na elkaar te bloggen, dan wil dat niet noodzakelijk zeggen dat je 1. inspiratie en 2. tijd hebt om een uitgebreide post te schrijven. Mijn ambitie is wel om een paar “deftige” blogs neer te pennen, maar dat zal nog niet voor vandaag zijn.

Van welk eten word jij blij?

Steppegras. Een biefstuk met een soort Provencaalse saus en een massa kleine frietjes er boven op.

Welke film maakt je vrolijk?

Mag een serie ook? Friends en How I met your mother.

Welk kledingstuk maakt je happy?

Alles wat comfortabel is en er toch een beetje deftig uit ziet.

Van welke beautyproducten word je blij?

Een simpel lijntje oogpotlood in combinatie met mascara doet mijn ogen er ineens een stuk beter uit zien, wat dan weer als afleiding voor die wallen werkt.

Wat is jouw gelukkigste herinnering?

Oei oei, moeilijke vraag. Er springt niet direct één ding uit, om eerlijk te zijn.

Van welke muziek word jij blij?

Van verschillende nummers en stijlen, eigenlijk. Gaande van meezingers (I’m still standing is één van mijn huidige favorieten) tot trance en andere Tomorrowland-tunes. Behalve Avicii, daar word ik tegenwoordig triest van.

Wat doe je op dagen als je jezelf down voelt om weer happy te worden?

Sinds kort: kijken naar een hilarisch filmpje van de boys. Echt videodinges-materiaal, wat me keer op keer tranen van het lachen bezorgt.

Noem drie willekeurige dingen die je ontzettend gelukkig maken.

boeken, het gevoel van propere lakens, een goei warm bad

0 Reacties

Over grote en kleine ergernissen

Iedereen heeft wel van die dingetjes waar hij/zij zot van kan worden. Sommigen zeer terecht, anderen wat minder. Hier zijn er een paar van de mijne.

  1. Kinderen die enkel uitslapen op momenten dat je zelf je wekker moet zetten. Zaterdag en zondag is het om 6u ’s morgens al feest. Wanneer je maandag moet gaan werken is om halfacht alles nog stil in huis. Happens every time..
  2. Mensen die de pijlen in de Colruyt niet volgen en daardoor E-L-K-E gang weer in uwe weg lopen. Bij andere winkels heb ik daar totaal geen probleem mee maar bij de Colruyt word ik stiepelzot.
  3. Dat je 14 dagen niet mag gaan werken wegens rugklachten, om je eerste dag terug te merken dat de instellingen van je ergonomische bureaustoel aangepast werden.
  4. Mensen die niet weten hoe een rotonde met twee baanvakken werkt. Als je helemaal rond wil, moet je NIET rechts gaan staan.
  5. Mensen die op bovengenoemde rotonde door het rood rijden en dan nog vies durven kijken omdat je je voorrang neemt.
  6. Mensen die zelf constant kritiek geven, maar zelf niet tegen gefundeerde en opbouwende kritiek kunnen. Ik zou er over kunnen uitweiden maar ik ga er mijn energie niet meer in steken.
  7. Wanneer je je uitschrijft voor een mail en VLAK DAARNA een mail krijgt om je uitschrijving te bevestigen… Waarom?!
  8. Instagrammers die beweren de ergste migraine ooit te hebben, maar ondertussen wel rustig stories blijven maken.
  9. En de allerergste: Instagrammers die achter het stuur stories maken. Serieus, doe dat toch niet! Ze mogen daar dringend zware boetes voor beginnen uitschrijven.

Zitten er herkenbare dingen bij? Waarmee krijgen ze jou op je paard?

0 Reacties

10 dingen die je niet wist #2

Op de valreep heb ik mezelf opgedragen om mee te doen aan de 40 dagen bloggen challenge. Gemakshalve ging ik voor mijn eerste bericht een keer neuzen in mijn concepten, alwaar ik volgend lijstje kon terugvinden. Bij wijze van kennismaking lijkt me dat wel leuk. Hier vind je mijn eerste lijstje terug.

  1. Ik ben mama van een eeneiige tweeling. De gynaecoloog heeft 34 weken lang volgehouden dat ze twee-eiig waren, maar toen we na enkele maanden nog altijd geen duidelijke verschillen zagen (en omdat het ziekenhuis mijn placenta niet heeft opgestuurd voor onderzoek), heb ik dat laten testen. Ge weet wel, met wattenstaafjes aan de binnenkant van hun wang, zoals op tv. Vijf jaar later zijn het nog altijd twee druppels water. Omdat ik er nog altijd niet uit ben of ik hun foto’s hier wel wil delen, zult ge mij op mijn woord moeten geloven.
  2. Ik gebruik altijd hetzelfde soort lepeltje. Ons servies en bestek is een samenraapsel van verschillende sets, maar ik pik er dus steeds dezelfde soort uit. Mijn jongste wil nu ook telkens “de lepel met het vuurtje”, maar daar hebben we er maar eentje van.
  3. Ik ben lichtjes cafeïneverslaafd. Ik heb al eens proberen te minderen, maar verval telkens terug in oude gewoontes.
  4. Ik loop al sinds 2004 rond met twee titanium staven en 13 bouten in mijn ruggengraat.
  5. Ik ben zot van de muziek van Pirates of the Caribbean. Heer-lijk.
  6. Ik kocht een piano, zonder dat ik ooit lessen volgde. Het plan was wel om dat te gaan doen, maar het is er nooit van gekomen. De muziek van Pirates (en Unfaithful van Rihanna) was een grote reden om er eentje aan te schaffen. Ik hoop mijn zonen ooit te kunnen motiveren voor pianoles, maar tot het zover is, doet hij nu vooral dienst als tafeltje naast de zetel.
  7. Ik krijg kortsluiting in mijn hoofd als er te veel, en te luide geluiden door elkaar zijn. Helaas komt dat vaak voor, met twee kinderen in huis.
  8. Als ik iets in mijn hoofd heb, gaat er dat nog maar moeilijk uit en daardoor geef ik soms (te) veel geld uit aan dingen die ik (achteraf bekeken) te weinig gebruik. Zo moest en zou ik een Magimix hebben, een fancy en krachtige foodprocessor. Kostte me circa 400 euro, heb hem misschien 15 keer gebruikt? De DNA test waarvan sprake onder puntje 1 is ook zo’n voorbeeld.
  9. Mijn hoofd loopt altijd over van de ideeën maar ik ben te perfectionistisch waardoor er zelden iets van in huis komt. In gedachten heb ik al duizend blogposts geschreven, maar je ziet hoe onregelmatig ik hier post… Om een of andere reden vind ik het nooit goed genoeg en durf ik er niet mee naar buiten komen.
  10. Aansluitend bij nr. 9: buiten mijn man weet niemand dat ik blog. Reden: te verlegen, te perfectionistisch, mezelf teveel in twijfel trekken. Moest ik mijn man niet nodig gehad hebben om een .be voor me te versieren, hij zou het waarschijnlijk ook niet weten..
0 Reacties
Sluit Menu