Lentekriebels

Het is je vast niet ontgaan dat de lente ein-de-lijk begonnen is. Ik ben totaal geen wintermens, dus stiekem tel ik wel af naar het moment waarop de dagen weer wat langer worden. Al is het niet altijd maar happyhappyjoyjoy

  • De zon schijnt een paar dagen en hupla: mijn hooikoorts is weer daar. Ik ben allergisch voor een resem aan grassen en bomen, wat zoveel betekent als: snotteren van nu tot in het najaar. Ik neem al dagelijks antihistamine, werkt niet. Andere suggesties zijn meer dan welkom!
  • Terrasjesweer! Doe ik niet altijd graag, omdat ik weet dat ik het ga moeten bekopen (zie puntje 1), maar op het moment zelf heb ik daar zoveel deugd van! Mijn rood vel en snotterende neus neem ik er dan maar bij. Zeker nu onze jongens er ook de fun van beginnen inzien en zelf al spontaan aangeven dat ze ons wel vinden als er een probleem is in de speeltuin.
  • Getwijfel over dat zomeruur. Elk jaar opnieuw overkomt het me: is het nu “normaal” nog maar 18u? Moet ik dan morgen om “5u” opstaan? Het is een blinde vlek in mijn brein.
  • Voorjaarsschoonmaak. Ik bedacht me pas nog hoe onlogisch het is om je huis te willen opruimen als het lente wordt, en je dus per definitie meer buiten gaat leven. Het houdt toch veel meer steek om alles eens goed op orde te zetten wanneer het herfst is? Dan heb je er nog een hele winter plezier van. Maar bon, alle logica terzijde, zelf ontsnapte ik er ineens ook niet aan en begon plots mijn keukenkasten opnieuw te organiseren. Nog steeds geen idee wat me bezielde.
  • Plantjes. Tijdens het opruimen bedacht ik ineens ook dat er plantjes in huis moesten komen. Wij dus op een zaterdag naar het tuincentrum. Ik wilde eigenlijk hangplantjes, maar gezien ik er niets van ken, eindigde ik met drie schattige miniplantjes. Waarvan er minstens twee toch hangplantjes zouden moeten worden. We zullen zien.
Hoe content kan je zijn met drie kleine plantjes..?

Voel jij de lente al?

Deze post heeft een reactie

Geef een reactie

Sluit Menu