Mijn kleuter heeft nachtmerries (en hoe we dat hebben opgelost).

Kinderen opvoeden is creatief zijn. Dat had ik vroeger nooit gedacht, maar hoe langer ik mama ben, hoe meer ik out of the box moet denken in een poging om dingen op te lossen.
Denk nu alsjeblieft niet dat ik een soort supermama ben, want dat is verre van het geval. Maar af en toe stoot ik op een oplossing waarvan ik wilde dat iemand ze me weken daarvoor getipt had. Bij deze dus mijn tips voor nachtmerries bij een kleuter.

Onze ‘oudste’ is een gevoelig zieltje. Enfin, dat is misschien niet het juiste woord. Hij kan best tegen een stootje, maar hij kan ook eindeloos nadenken over dingen en stelt zich veel vragen bij de wereld om hem heen. Vooral als het bedtijd is.

Afgelopen kerst, hij zal toen 5,5 geweest zijn, gingen we met hem al eens naar een homeopaat. Hij zat op dat moment niet goed in zijn vel en omdat we geen osteopaat in de buurt hebben waar hij goed op reageert, probeerden we dit maar eens een keer.

Ik kan niet zeggen dat het daarna echt beter was. In de weken en maanden daarna bleef hij klagen over slechte dromen, al kon hij nooit vertellen waarover die dan precies gingen. Hij was bang om alleen in zijn kamertje te slapen (wat daarvoor nooit een probleem was). Het was niet allemaal verzonnen, want meerdere malen werd hij ’s nachts half huilend wakker. Het dutske.

Wat werkte niet?

We probeerden veel dingen, die bij ons niet voldoende werkten, maar ik deel ze toch omdat elk kind nu eenmaal anders is, en het bij jullie misschien wél werkt.

  • Een extra lampje. We gebruiken de babyfoon nog altijd en hoewel die wel licht geeft, dachten we dat een leuk lampje wel kon helpen. Hij koos er eentje van A Little Lovely Company. Dit werkt op batterijen en valt dus na een kwartiertje vanzelf uit, maar daar was onze kabouter niet mee opgezet.
  • Vervolgens gingen we dus voor een extra lamp die kon blijven branden: een zoutlamp. Deze zouden ontspannend werken, de gezondheid bevorderen, … In elk geval: hij gebruikt ze elke nacht, maar de nachtmerries bleven komen.
  • De belofte op een extra kus of knuffel als we zelf gaan slapen. Hij wordt er zelden wakker van, maar het kan hem soms wel geruststellen om te weten dat we nog even komen kijken of alles goed is, voor we zelf naar bed gaan.

Wat (uiteindelijk) werkte:

Een foto van ons tweeën, die hij met washi tape vlak naast zijn hoofdkussen op de muur mocht plakken. Zo ben ik altijd een beetje bij hem, of zo voelt het dan toch voor hem. Sinds hij de foto heeft is hij niet één keer meer in paniek wakker geworden. #wijblij

Af en toe is hij nog wel bang om te gaan slapen, want hij wil de nachtmerries voorkomen. Zodra hij gekalmeerd is, spreek ik dan met hem een tijdspanne af, waarbinnen ik beloof opnieuw bij hem te komen kijken. Dan kijk ik bvb. eerst nog na het nieuws, en zodra dat afgelopen is, ga ik een kijkje nemen.

Volgende ideeën stonden nog op mijn lijstje in geval de foto niet dé oplossing was:

  • Een dromenvanger maken (of kopen).
  • Een spray van bij de apotheek, die op basis van aromatherapie ontspannend zou werken. (En waarschijnlijk ook door het placebo effect.)
  • Zelf een soort spray in elkaar knutselen (met gewoon water in natuurlijk) die de slechte dromen zou verjagen.

Heb jij nog andere tips die zouden kunnen werken? Deel ze gerust hieronder, we kunnen er maar iets aan hebben!

Geef een reactie

Sluit Menu