Het grote misschien – John Green

John Green is ondertussen al lang geen onbekende meer voor me. Wanneer ik iets leuk gelezen heb, jaag ik er alle andere publicaties van diezelfde auteur meestal ook door.

 

Het grote misschien – John GreenHet grote misschien door John Green
Uitgeverij Lemniscaat op 6 August 2014
Genre: Young Adult
Pagina's: 250
Formaat: Paperback
Goodreads
three-half-stars

Miles - Propje - Halter, houdt van laatste zinnen. Geïnspireerd door 'Ik ga op zoek naar een Groot Misschien', de laatste woorden van Rabelais, schrijft hij zich in op Culver Creek, een kostschool in Alabama. Daar raakt hij bevriend met Chip, aka de Kolonel, en Alaska, zijn beste vriendin.

Over het boek

Het grote misschien is het debuut van John Green, die je kent van Een weeffout in onze sterren en Schildpadden tot in het oneindige. Looking for Alaska, het origineel, kwam in 2005 al uit. In 2017 werd het voor het eerst naar het Nederlands vertaald.

Pro’s

  • Ik ben wel fan van de schrijfstijl van Green. Zo wordt er bijvoorbeeld best wat af gefilosofeerd in het boek, maar nooit op zo’n manier dat het vervelend wordt. (Ik ben nooit een fan geweest van filosofie..)
  • Het is zo’n meeslepend verhaal dat je er nog lang over zal nadenken.
  • Ik heb hardop gelachen met het boek en bijna gehuild. Dat overkomt me zelden. Ik moet het eerste boek nog vinden dat me echt doet huilen. Tips zijn altijd welkom in de comments!
  • Het boek is opgebouwd uit twee delen: ervoor en erna. Je wéét dat je opbouwt naar een grote gebeurtenis, maar honestly… ik had het niet zien aankomen.

Con’s

  • Het boek heeft een halfopen einde. Ik bleef met vragen zitten en wilde weten wat er écht gebeurd was. Ik snap ook wel dat het het concept is dat je het nooit zeker zal weten, maar het ergert me.
  • Het karakter van Alaska was all over the place en niet op een goede manier. Ik beschouw mezelf best wel als een empatisch persoon, maar nee, ik kon me totaal niet vinden in haar gedrag.
  • Nog iets wat ik totaal niet begreep: de blowjob scène. (Meisje stelt voor blowjob te geven, maar geen van beiden weten ze hoe het moet.) Serieus, hoe kan je dat kennen zonder te weten hoe het moet?! Vervolgens gaan ze een vriendin om hulp vragen, die het voordoet met een tube tandpasta. T.M.I.! Ik zoek ook nog steeds naar de meerwaarde van deze scène in het grote geheel.
  • De bijnaam van Miles – Propje – stoorde me. In het Engels (Pudge) was het nog wel cool, maar Propje… Nope.

Uitgelezen in: 1 dag, zélfs met hoofdpijn.

Geef een reactie

Sluit Menu