Hazelwoud – Melissa Albert

Hazelwoud Melissa AlbertVia sociale media had ik mooie foto’s zien passeren van dit boek, dus toen ik het in de bib tegen kwam, ging het meteen mee naar huis. (Ik ben zó beïnvloedbaar…) Los daarvan, geef mij een hardcover en iets wat er mooi uitziet, en de kans is groot dat ik het wil lezen.

Benieuwd naar wat ik van Het Hazelwoud vond?

Hazelwoud – Melissa AlbertHazelwoud door Melissa Albert
Uitgeverij Moon op 30 January 2018
Genre: Young Adult, Fantasy
Pagina's: 336
Formaat: Hardcover
Goodreads
three-half-stars

Alice Proserpine heeft altijd geweten dat haar moeder Ella opgevoed werd tussen de sprookjes. Haar oma Althea schreef 'Sprookjes uit het Achterland', een verzameling griezelige sprookjes waarmee ze beroemd werd. Alice wordt helemaal anders groot gebracht, zij en haar moeder wonen nooit langer dan enkele maanden op dezelfde plek, steeds op de hielen gezeten door het ongeluk. Het kwaad lijkt hen in te halen wanneer ze er achter komen dat Althea gestorven is op haar landgoed, Het Hazelwoud.

Kort daarna wordt Alice's moeder ontvoerd. Ze laat slechts één bericht na: Blijf weg uit het Hazelwoud. Er zit voor Alice niets anders op dan hulp te vragen aan Ellery Finch, één van haar klasgenoten en grote fan van het Achterland. Hun weg naar het Hazelwoud leidt Alice naar de mysterieuze achtergrond van haar familie.

Over het boek

Het Hazelwoud is het debuut van Melissa Albert, naar eigen zeggen een grote fan van sprookjes en fantasy. Het vervolgverhaal werd ondertussen al aangekondigd, als ook de ‘Sprookjes van het Achterland’, het sprookjesboek dat een grote rol speelt in het verhaal.

Columbia, die eerder de Divergent-serie verfilmde, heeft de rechten gekocht. De kans is dus groot dat we het Hazelwoud en Achterland binnenkort op het grote doek kunnen aanschouwen.

Pro’s

  • Meestal vlieg ik door een boek, maar bij Hazelwoud lukte me dat niet. De beschrijvingen zijn soms zeer uitgebreid (met veel mooie zinnen tot gevolg), maar je moet er wel je hoofd bij houden.
  • Ik zat echt in het verhaal en vond het jammer dat ik op een avond (met nog maar drie hoofdstukken te gaan) te moe was om nog verder te lezen.
  • De vormgeving van het boek is zó mooi! Ik heb altijd al een zwak gehad voor hardbacks (die ruggen blijven tenminste mooi), maar ook het blauwe design van de omslag wekt meteen je interesse op.
  • Het boek is (grotendeels) mooi geschreven, maar de eigenlijke Sprookjes zijn nog van een heel ander niveau. Ik kijk al uit naar de volledige versie er van!
  • Het is geen klassiek sprookje zoals we ze kennen. Verwacht dus geen damsel in distress die door een prins met paard gered zal worden.  Je krijgt wel een hoop raadsels en mysterie op je bord gegooid. Hoewel ik het soms wel gehad had met het ‘als het zo moet zijn zal het gebeuren’, dat kwam soms nogal gemakkelijk of convenient over.

Toen Alice geboren werd, waren haar ogen door en door zwart, en de vroedvrouw bleef niet eens lang genoeg om haar te wassen.
Alice-Drie-Keer

Con’s

  • Er wordt best vaak verwezen naar andere boeken. Dat is op zich een leuke bonus – als je weet waarover het gaat – maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen weet wat de grootste angst van Ron Wemel is. (Oké, eigenlijk kan ik me dat niet voorstellen, HP is een klassieker die je gelezen moet hebben, but you get the point.)
  • Bij hoofdstukken 21 en 22 was Albert me als lezer bijna kwijt geraakt. Ik zal vanwege de spoilers niet teveel verklappen, maar opeens was het verhaal een complete chaos, die voor mij maar weinig toevoegde aan de rest van het boek.
  • Ik hoor van anderen dat ze Alice als karakter niet kunnen waarderen. Zelf heb ik dat minder. Oké, ze gedraagt zich op sommige momenten heel bizar, maar ik snap wel waar het vandaan komt.
    Wél heb ik bij sommige van de andere karakters problemen met de keuzes die ze maken, daar kan ik me dan weer minder in inleven.
  • Het verhaal komt vrij traag op gang, en wordt daarna redelijk snel afgehaspeld. Die verdeling kon beter.
  • Open eindes. Nooit fan van geweest. Er zijn er wel een aantal, in dit boek. Wetende dat er nog een vervolg komt, was dat misschien een bewuste keuze. Ik kan alleen maar hopen dat mijn vragen daarin beantwoord zullen worden.

Conclusie: Er waren wat dingetjes die me stoorden, maar desondanks merkte ik dat het verhaal me wel bezig hield, ook op momenten dat ik niet aan het lezen was. Ik wilde weten hoe het zou aflopen.

Uitgelezen in: 3 dagen (hadden er 2 kunnen zijn als ik niet sleep-deprived geweest was).

 

Geef een reactie

Sluit Menu
%d bloggers liken dit: