Sudoku

Het moet al enkele jaren geleden zijn dat ik er nog eens eentje invulde. Zéker van voor ons jongens er waren. Maar toen werd mijn oudste opgenomen in het ziekenhuis en moesten er ineens heel wat uren gedood worden. Vaak in stilte, wanneer hij eindelijk zijn oogjes nog eens kon sluiten om wat te dutten.

Eerder die week was ik bij het typische ziekenhuis-winkeltje wat tijdschriften gaan halen. (Kleine tip: koop nooit zo’n pakket met 2 tijdschriften voor 5 euro, want 90% van de celebnieuwtjes lees je dubbel.) Ik lees behoorlijk snel, dus na enkele uren waren de tijdschriften uitgelezen en restten me enkel nog de pagina’s met puzzels.

Blijkt dat zo’n ziekenhuisopname toch wel onder je vel kruipt. De woordzoeker lukte me nog vrij goed, maar de sudoku liet zich wat moeilijker oplossen. Het duurde me allemaal veel te lang en het ging absoluut niet vlot. Toen ik een fout ontdekte, gaf ik het op.

Ik kan nogal streng zijn voor mezelf, en beloofde mezelf dus dat ik toch minstens één van die krengen zou oplossen. Zeg nu zelf, als je dag in dag uit met cijfers werkt, is het nogal triest dat je je meerdere moet erkennen in een stom puzzeltje. Ge raadt het al, ook de sudoku van het tweede magazine gooide ik na verloop van tijd aan de kant.

Ondertussen is onze zoon thuis en slaapt iedereen weer in zijn eigen bed, hallelujah! Ik hoef me geen zorgen meer te maken over zijn herstel, maar die puzzels jong, die bleven me toch achtervolgen. Dus gaf ik mezelf twee nachten om bij te slapen, een extra kop koffie (vaarwel, goede voornemens ) en derde keer goede keer: ik loste een sudoku op! Zonder naar de oplossing te kijken, trouwens! Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat ik hem niet nagekeken heb. Het is dus niet uitgesloten dat er toch nog een fout in staat. Maar het betreffende tijdschrift ligt ondertussen bij het oud papier en ik houd mezelf voor dat hij juist was. Ik kan het nog terug! Kwestie van een beetje lief te zijn voor mezelf 😉 !

Geef een reactie

Sluit Menu