11 days and counting

Wie mij volgt op instagram heeft waarschijnlijk al gemerkt dat ik het ineens in mijn staar heb gekregen om veel te beginnen sporten. Ik begrijp zelf niet goed waar het ineens vandaan komt. Oké ja, ik kocht van de zomer een crosstrainer, omdat ik het van mezelf schandalig vond dat ik 0,0 conditie had. Tot nu toe ging ik er braafjes drie keer per week op staan, meestal vergezeld door Evi en haar start to run podcasts.

Tot ik vorige week de “Bikini Body Guide” van Kayla Itsines weer eens tegenkwam. Ik weet dat ik er vroeger al wel eens over gelezen had en het toen goe zot vond om jezelf elke dag in het zweet te gaan werken. Drie keer raden wie ondertussen 11 DAGEN NA ELKAAR gesport heeft? ELF DAGEN! Ja, ik stoef er even mee, want dat is een unicum in mijn 32-jarig bestaan. De kans zit er dik in dat zo’n periode nooit nog terugkomt, dus ik geniet ervan zolang het duurt. (Al is genieten soms relatief, als blijkt dat je fysiek amper in staat bent een burpee te doen, laat staan 12 na elkaar…)

Als je meer wil weten over BBG dan verwijs ik je graag naar de website van Kayla Itsines of haar app. Het komt er op neer dat je 3x per week een krachttraining doet (waarin je 4 x 7 minuten een reeks oefeningen uitvoert) en daarnaast 3x per week aan cardio doet (zowel met een laag als hoog interval). Voor wie niet in shape is, is er een soort voorprogramma van vier weken om wat conditie en kracht op te bouwen.

Kayla schat me nogal hoog in, want zelfs de eerste reeks oefeningen was véél te zwaar voor mij (of ik ben een watje, dat kan ook). Ik cheat dus een beetje en heb haar programma aangepast tot een minder extreme versie, zodat ik de dag na de krachttraining nog gewoon uit bed kan stappen… In plaats van 4 x 7 minuten te trainen, doe ik 2 x 7 minuten, en dat is soms al moeilijk.

Ondertussen zou ik misschien al iets meer kunnen, maar ik heb enorm veel schrik om mezelf te forceren. Ik hoor je al denken dat ik me moet laten begeleiden door een professional en in feite heb je gelijk. Ware het niet dat ik een tiental jaar geleden geopereerd werd aan mijn rug, waarbij een groot deel van mijn wervels werden vast gezet. Ik kwam nog geen specialist tegen die me meer kon zeggen dan “je moet zelf aanvoelen hoe ver je kan gaan”. Kinesisten genoeg die een scoliosefusie bijna enkel kennen uit hun studieboeken en wiens kin soms tot op de grond valt wanneer ik hen zeg dat ik van D4 tot L4 een fusie heb. Dus wat dat betreft, ben ik op mezelf aangewezen en is het zoeken hoe ver ik kan gaan. Als je tips hebt, ik hoor het graag!

Geef een reactie

Sluit Menu